PLUSPUNTEN
- De pittoreske haventjes van het eiland
- De mooie marktjes en vooral dat van La Flotte
- De site van de Châteliersabdij in La Flotte
- De mooie fietspaden
Het Franse Île de Ré leent zich uitermate goed voor een ontdekkingstocht met de fiets.
Het “witte eiland” met een oppervlakte van 85 km², gelegen in de regio Nouvelle-Aquitaine, is overwegend vlak. Er liggen maar liefst 110 kilometer aan fietspaden. Dat maakt van Île de Ré hét fietseiland van Frankrijk!
We fietsen door mooie dorpen en afwisselende landschappen; langs prachtige kustlijnen; door smalle straatjes vol bloemen; langs stranden vol toeristen; door wijngaarden met rijen felgroene wijnranken en door naar dennen geurende bossen.
De fietroute is goed bereikbaar vanaf La Rochelle. Al meteen over de spectaculaire brug kom je in een boeiend maar soms druk bezocht landschap met veel afwisseling, charmante eilanddorpjes en ... veel toeristen waardoor deze route toch een ster moet inleveren. We moeten de toeristen erbij nemen als we willen fietsen op een levendig eiland want we kunnen ons goed inbeelden dat buiten het toeristische seizoen hier heel veel zaken gesloten zijn en de dorpjes maar een trieste aanblik geven. Tussen de, vooral in de ochtend, druk bezochte dorpscentra blijft het mooi fietsen. Na de middag wordt het rustiger, warmer en doodser. Er zijn dan amper mogelijkheden om iets te drinken of te pauzeren op een leuk terras.
Zoek je de betekenis van de sterretjes?
Je vindt de uitleg bij de informatie over de fietsblog op de homepagina.
Onze fietstocht begon in La Rochelle waar we een hotelletje hadden geboekt. Zo konden we ook de mooie fietsbrug over fietsen die het eiland met het vasteland verbindt. De fietslus zelf begint bij de overdekte markt van Rivedoux-Plage. Maar nog beter is te vertrekken vanaf je vakantielogies op het eiland zelf.
We fietsen vanuit La Rochelle over de brug naar de overdekte markt van Rivedoux-Plage, die het dorp het hele jaar door tot leven brengt. Op het eiland zijn er op veel plaatsen in de voormiddag markten, maar we kunnen uiteraard niet overal tegelijk zijn. Eens beneden aan de brug duiken we onder een monumentaal in hout gevlochten kunstwerk van Matthew Burton door. En de naam verwijst naar onze fiets: “Abyss’cyclette’. Er staan er zo drie verschillende op het eiland, allemaal gemaakt uit lokale materialen die de schoonheid van de ruwe materialen weergeven.
Rivedoux-Plage, de bakermat van de moderne oesterteelt op het Île de Ré, is een belangrijk centrum voor de oesterteelt. Overal op het eiland wordt het werk van de ongeveer vijftig oesterkwekers bepaald door de water- en getijdencycli. Oesters groeien in de open zee en kunnen in het moeras (claire) worden geraffineerd. Drie jaar kweek is nodig voordat ze op ons bord belanden. Drie jaar kweek vereist geduld en constante aandacht van de oesterkweker: de grillen van het weer, de strijd tegen roofdieren en traditionele gebruiken. Bij laag water kunnen we de oestertafels in het water zien liggen.
Met een laatste blik op de brug wenden we ons af van de kustlijn en volgen het geasfalteerde bospad naar La Flotte. Langs de weg maken de pijnbomen plaats voor akkers en wijngaarden. Hoewel de wijngaarden waarschijnlijk al in de Romeinse tijd op Île de Ré werden verbouwd, werden ze door de Normandische invallen verlaten, wat leidde tot het vertrek van bijna de gehele eilandbevolking.
De activiteit werd hervat in de 12e eeuw met de komst van cisterciënzer monniken van de Châteliersabdij in La Flotte. Zij begonnen met het kappen van het oerbos en het aanplanten van wijngaarden, die zich snel verspreidden over bijna alle landbouwgrond. Wijnbouw werd de belangrijkste economische activiteit van het eiland en besloeg tegen 1880 meer dan 60% van het eilandoppervlak. De site van de abdij is al eeuwen een ruïne, maar is nog steeds een fascinerend plekje. De abdij is een prachtig voorbeeld van Romaanse architectuur. De abdij was een belangrijk religieus en cultureel centrum in de regio.
La Flotte heeft charmante kleine straatjes en een charmant haventje dat achtereenvolgens een handelshaven voor wijn en zout was, vervolgens een vissershaven, maar ook een aanloophaven voor stoomboten die verbindingen met het vasteland verzorgden.
Tegenwoordig verwelkomt de haven talloze plezierboten, evenals een tiental oude zeilschepen en zeer veel toeristen die de terrasjes in de zomer doen vollopen. We nemen graag plaats op een van de vele terrassen met uitzicht op de haven en laten ons in slaap wiegen door de sfeer, enfin dit romantisch moment zal voor een andere keer zijn.
In La Flotte vinden we ongetwijfeld de meest karakteristieke markt van het eiland, met zijn middeleeuwse architectuur en geplaveide, halfoverdekte hallen. We zijn nog net op tijd want veel marktkramers beginnen al op te ruimen.
Een mooi fietspad breng ons naar Saint-Martin-de-Ré dat we binnenrijden langs de Porte de Toiras.
Saint-Martin-de-Ré, een oude citadel en een van Vaubans belangrijkste bezienswaardigheden, heeft binnen zijn stervormige wallen een rijke geschiedenis bewaard: verzet tegen aanvallen van de Engelse vloot in de 17e eeuw; groeiende handelsactiviteit met het transport van zout en wijn in de 18e eeuw en een vertrekpunt voor gevangenen op weg naar de strafkolonies Guyana en Nieuw-Caledonië in de 19e eeuw. De citadel kan als zodanig niet bezocht worden, het is al sinds de 18e eeuw een gevangenis.
De haven had oorspronkelijk een commerciële functie voor de export van zout en wijn. Later werd het een bolwerk in de verdediging van het eiland. Beschermd door wallen en een golfbreker bij de ingang, bestaat het uit een droogdok, een drijvende steiger die wordt gereguleerd door een sluis, en een bijzonderheid: een centraal eiland. Tegenwoordig is het een populaire tussenstop voor bootvaarders. Het kan hier in deze vakantiemaanden heel druk zijn.
Fietsend langs de Quai Job Foran rond het haveneilandje, komen we bij de overdekte markt, die geopend is van februari tot december maar ook zijn deuren sluit na het middaguur.
Bij het verlaten van het stadje via de Porte des Campani krijgen we een buitengewone diversiteit aan uitzichten, de haven, het fort, de kwelders, de wijngaarden, … te zien.
De gemeente Bois Plage telde in de vorige eeuw 13 molens, een groot aantal werd gebouwd tussen 1596 en 1599. Die van Bellère werd opgericht in 1674. Na de storm van 1978 werd de molen gerestaureerd door de eigenaar. Hij is de enige die zijn wieken heeft behouden. De molen kan niet worden bezocht (het is privé-eigendom).
Le Bois-Plage-en-Ré. De grootste markt van het eiland wordt in de zomer elke ochtend gehouden in Bois-Plage-en-Ré. Hier worden zeevruchten, streekproducten, kleding en tweedehands goederen verkocht. Maar het is ondertussen 15u en alles is ‘opgekraamd’. Zelfs een plekje om iets te drinken is nog moeilijk te vinden.
Aan de weg naar Sainte-Marie-de-Ré vinden we eerst La Ferme des Producteurs Ré Unis waar de producten van het eiland te koop zijn. Iets verderop verenigt de Coopérative des Vignerons de l’Île de Ré bijna 40 wijnboeren en biedt een assortiment witte, rosé en rode wijnen evenals mousserende wijnen, pineau en cognac.
Sainte-Marie-de-Ré wekt in eerste instantie de indruk van een plattelandsdorp. Op de Place des Tilleuls in de wijk La Noue staan er wel nog lindebomen, maar van de ochtendmarkt is niets meer te zien. Na 15u lijkt alle leven hier stil te vallen. In het centrum zelf, op de Place d’Antioche staat wel nog een ijsventer en een eenzaam kledingkraam, maar verder is ook hier alles opgeruimd. Het plein zelf is wel zeer mooi aangelegd en dus kiezen we toch maar voor een ijsje op een bankje.
Voor we terugkeren naar Rivedoux-Plage, genieten we nog van een fietswandeling door de smalle straatjes en steegjes en de oude wijnbouwershuizen, kelders en distilleerketels, kerk en kapellen, molenaarshuis… allemaal getuigen van het landelijke, historische en culturele erfgoed. De fietslus wordt afgesloten met een geweldig zicht over de brug naar La Rochelle.
De economie van het dorp Sainte-Marie-de-Ré was lange tijd gebaseerd op landbouw en meer bepaald op wijnbouw. De gemeente Sainte-Marie is de dichtstbevolkte gemeente van het eiland Ré vanwege de nabijheid van de brug, waardoor veel eilandbewoners op het vasteland, in La Rochelle en omgeving, kunnen werken en rustig op het eiland Ré kunnen wonen.
Het bijzondere aan dit dorp is dat het twee belangrijke pleinen heeft: de Place d’Antioche en de Place des Tilleuls in La Noue, die elke zomer tot leven komen met markten.
La Noue is meer dan een gehucht, het is een echt dorp in het dorp!
In Sainte-Marie kunt u het beste de fiets nemen om niet te verdwalen in de vele steegjes en straatjes, versierd met stokrozen, en om de lokale bebouwing tussen de wijnkelders, wijnboerenhuizen, kapellen en de kerk Notre-Dame-de-l’Assomption beter te ontdekken. U ontdekt de sluizen, die bestaan uit stenen muren die als visfuiken dienen. Bij vloed worden de muren overspoeld, maar bij eb houden ze de vissen tegen. De vissluizen maken deel uit van het erfgoed. Ze dienden de bevolking en beschermden de kust. Bron: Artemisloc
