PLUSPUNTEN
- La Presa de Gambuesa
- De impressionante omgeving om in te fietsen
- De leuke bar La Cuevita Ayaguares vlakvoor het stuwmeer
- De Mirador Astronómico de Degollada de las Yeguas
Door het bergachtige binnenland en langs de rotsachtige kust slingeren prachtige wegen en trails waarop fietsers hun hart kunnen ophalen.
Het Spaanse eiland op zo'n 150 kilometer van de Afrikaanse kust is van vulkanische oorsprong. Vanaf het hoogste punt, de Pico de las Nieves (1.949 meter), lopen dalen en kloven als spaken in een fietswiel naar de kust. Het eiland is bekend om zijn verschillende microklimaten. Het groene en neerslagrijkere noorden en het bijna woestijnachtige zuiden verschillen van elkaar als dag en nacht.
Wij kozen als verkenning van het zuiden van het eiland voor deze bergachtige route naar het stuwmeer van Gambuesa dat werd gebouwd in 1971 als een cruciale waterbuffer. Klimmen deden we in het dal van Ayagaures en dalen over de Monte León. De stuwdam biedt een oaseachtig uitzicht in een droog, rotsachtig landschap.
Bron: Fietsen op Gran Canaria
Als echte Bourgondiërs houden we niet alleen van fietsen, maar ook van leuke plekjes om de gastronomische kwaliteiten en de streekbiertjes van de regio te ontdekken. Daarvoor moet je niet gaan fietsen op Gran Canaria. Fietsen op dit eiland doe je voor de afwisseling van de vakantie en vooral voor de ervaring van het beleven van de prachtige landschappen. De kuiten en dijspieren gespannen, de wind in je haren.
Dit wordt niet de mooiste beklimming want vooral in het begin is het fietsen tussen bergwanden. Maar de afstand maakt deze tocht voor iedereen toegankelijk. Het stuwmeer 'La Presa de Gambuesa' zorgt wel voor zeer mooie plaatjes. En vanop de stuwdam krijg je een beeld van de impressionante waterval van deze waterbuffer. De afdaling van de Monte León vereist geen grote dalerskwaliteiten. Recreatief fietsen doe je hier wel best met een e-bike.
Zoek je de betekenis van de sterretjes?
Je vindt de uitleg bij de informatie over de fietsblog op de homepagina.
Logeer je in Maspalomas dan kan je makkelijk aanpikken op deze route.
Wij huurden een robuuste en comfortabele Haibike e-Trekking Low (lage opstap) bij Moto&Bike Rent. Dit verhuurkantoor is te vinden aan Avenida de Gran Canaria, 32. Op zondag is het verhuurkantoor gesloten en ze houden dagelijks een siesta van 13u30 tot 16u; op zaterdag zelfs van 13u tot 18u. Raadpleeg dus best eerst hun website of informeer in uw hotel.
De Google-coördinaten van het verhuurkantoor zijn 27.762991038943373, -15.576892346146462
Ook al geven verkeersborden aan dat het beter is om gele hesjes te dragen op de fiets, blijkt niemand hier oog voor te hebben. Misschien ook wel logisch want eens we op de fiets zitten, gaan we niet terugrijden om een hesje te zoeken. Ook bij het verhuurkantoor van de fietsen heeft niemand ons deze suggestie gedaan. Daarentegen is een fietshelm verplicht eens we buiten de bebouwde kom zijn en worden de helmen dus ook meteen meeverhuurd.
Nadat we de fiets hebben getest en de helm aan onze hoofdmaat hebben aangepast, is het zoeken naar het juiste spoor, maar van zodra we dit hebben gevonden gaat de weg al snel langzaam bergop. De eerste kilometers nog in een dal tussen stevige bergflanken.
Aan onze rechterzijde ligt de bergfland van het ‘Montaña de la Gorra’ dat op zijn hoogste punt 451 meter hoog is. Niet zo heel erg veel lijkt het maar we zijn dan ook vanaf het zeeniveau vertrokken. Op ongeveer 500 meter hoogte ligt Bar La Cuevita, half in de rotswand gebouwd vlakbij het dorpje Ayagaures zelf. Op de menukaart staan heerlijke Canarische gerechten. Vanaf hier, aan de “voet” van de “Pico de la Cogolla” (684m), moeten we ons in haarspeldenbochten wringen om nog hogerop te geraken.
Het ‘presa’ of stuwmeer van La Gambuesa ligt op een hoogte van ongeveer 330 meter boven zeeniveau en heeft een capaciteit van 47.000 kubieke meter water. Het is een van de belangrijkste stuwmeren van Gran Canaria. Het stuwmeer in de vallei, omringd door palmbomen, dennen en drakenbomen, is een van de belangrijkste en tevens meest pittoreske van het eiland. Het stuwmeer vormt een onlosmakelijk geheel met de Presa de la Angostura en deelt met deze het stroomgebied van de Barranco de Ayagaures en een landschap van uitzonderlijke ecologische, landschappelijke en culturele waarde. Vanaf de Gambuesa-dam hebben we een geweldig uitzicht op het zoetwaterreservoir Gambuesa. Maar buiten deze panoramische vergezichten is er niets. En dat moet niet altijd.
Verscholen in de diepe valleien waar het stuwmeer het water verzamelt, ligt het gehucht Ayagaures met zijn bescheiden, traditionele huizen van lokale steen, omringd door dorre landschappen waar inheemse planten groeien. Het leven draait hier nog steeds om traditionele activiteiten zoals het hoeden van geiten en het delven van steen. De naam Ayagaures komt uit de pre-Spaanse taal van het gebied en betekent “tussen twee bergen”.
De ‘Cima Pedro González‘ biedt ons een schilderachtige klim langs de Monte León met een gemiddeld stijgingspercentage van 5,3% en steilere stukken die oplopen tot 13,2%. Onze klim eindigt op een hoogte van 490 meter boven zeeniveau. Deze top is vernoemd naar een overleden Spaanse sportverslaggever. Net voorbij de top (voor ons dan toch) ligt de Mirador de Ayagaures. Vanaf hier hebben we een mooi zicht op de omliggende bergen.
Dit is ook het punt vanwaar we onze afdaling aanvangen naar Maspalomas. Wanneer we terug zijn bij de GC-503 hebben we onderweg de top van de Monteleón (403m) en de Roca Negra (360m) zien voorbijschuiven. Minder schilderachtig zijn de plastieken serres van Montaña la Data. De serres en landbouwgebieden rond Montaña la Data richten zich primair op de teelt van subtropische vruchten en intensieve groenteteelt.
