We fietsen langs de provinciegrenzen van beide Nederlandse provincies. Fietsen in Friesland is bijzonder door de combinatie van weidse uitzichten, historische steden met hun eigen karakter en oude straatjes en het rijke waterlandschap. Met meer dan 3100 kilometer aan fietspaden en talloze charmante pontjes (fietsveren) fiets je hier ontspannen door een afwisselende natuur. Je geniet er van de typische kop-hals-rompboerderijen, weidse luchten en (hopelijk) de wind in de rug.
Fietsen in Groningen is bijzonder door het grote contrast tussen de bruisende, compacte fietsstad en de oase van rust in de provincie. Je vindt er uitgestrekte polders, unieke historische schatten en speciale fietsroutes. In het landschap zie je oude wierden (door de mens gemaakte heuvels om droog te blijven tijdens vloed) en borgen (oude landhuizen van adel). Buiten de stad geniet je van oneindige polders, kronkelende riviertjes en spectaculaire luchten.
Zowel in Friesland als in de provincie Groningen is het goed fietsen. We hebben beide provincies, beide 'rondjes', gecombineerd. We bleven langs de provinciegrenzen fietsen en maakten enkel een uitzondering voor de provinciehoofdstad van Friesland, Leeuwarden. Deze 'rondjes' gaan niet het binnenland van de provincies in. Ook de Waddeneilanden zaten niet in het plan.
In deze review hebben we vooral genoteerd hoe we de fietsetappes hebben ervaren en of we de juiste keuze maakten voor een overnachting. Voor meer toeristische informatie verwijzen we naar de fietsrouteboekjes waarvan de link te vinden is bij de 'situering' van de route. De gefietste routes zijn ook te vinden op onze "Genieten op 2 Wielen" Komoot-account in de collectie 'Rondjes Friesland & Groningen (RFG)" waar ook de hoogtepunten (waypoints) te raadplegen zijn die we onderweg zijn tegengekomen. Een link staat onderaan deze fietsreis-pagina.
Met de foto's hopen we wel een indruk te kunnen geven van de omgeving waarin we hebben gefietst of de bijzondere plekjes die we zijn tegengekomen. Wanneer we de routes apart beoordelen is de belevingswaarde een beetje verschillend, het 'Rondje Friesland' krijgt dan 5 sterren en het 'Rondje Groningen' 4 sterren.
Nederland is een land van campings. Wij kozen voor hotels en b&b's meestal gebaseerd op suggesties uit de 'rondeboekjes'. Vooral in Groningen kwamen we in dorpen terecht waar nauwelijks keuze was, geen toeristische plekken met een ruim logies-aanbod. Wil je niet logeren in een tent dan suggereren we toch om eens te kijken of er op de camping geen trekkershutten te huur zijn of chalets met een 'bed en breakfast'.
Zoek je de betekenis van de sterretjes?
Je vindt de uitleg bij de informatie over de fietsblog op de homepagina.
"Rondje Friesland" is een fietsroute (rondje) in etappes, net als "Rondje Groningen". Je eindigt dus waar je gestart bent. Je kan je etappes zelf indelen en je eigen startpunt kiezen. Met het fietsrouteboekje van het "Rondje Friesland" start je in Wolvega; het fietsrouteboekje van het "Rondje Groningen" start in Groningen. Wij hebben beide rondjes gecombineerd en zijn gestart in Wolvega. Wolvega is een prima startplaats, zeker als je vanuit het zuiden (Zuid-Nederland, Vlaanderen, België) komt.
Gelukkig is er het Hotel Van der Valk in het voor het overige rustige Wolvega. Een hotel met een zeer ruime parkeerplaats waar we onze auto de hele fietsreis kunnen achterlaten. De zeer ruime en moderne fietsstalling is verlicht, heeft voor elke fiets een haak en een stopcontact, is afgesloten met een rolpoort en is met de kamerbadge uitsluitend toegankelijk voor hotelgasten, ook via een deurtje. We reserveerden een ‘Torenkamer’. Er is een lift. De kamer heeft wifi, een groot televisiescherm mét Vlaamse televisiezenders, airco, veel licht, maar geen terras en een pover uitzicht deels op het dak, deels op de omgeving. Een ruime kamer met voltapijt, een ruim bed met zachte matras, koffieservice, een koelkastje (geen minibar) en een ruime badkamer. Met douche én ligbad, maar met het toilet naast de douche. Het hotel heeft een schitterend restaurant en het ontbijt is navenant. We beoordelen dit (fiets)hotel met een 4,8/5.
beleving 4 – veiligheid 5 – makkelijk
Een etappe die meteen begint over een mooi fietspad langs de Linde en in de mooie Lindevallei. Bijna 40 km fietsen over asfalt of betonnen fietspaden. Soms wat eentonig maar voor een eerste etappe is dat prima. Grotendeels volledig vrijliggend, eerst door uitgestrekte polderweiden, nadien kilometers door bos. Onderweg is er nauwelijks, op één plek na bij Driewegsluis, horeca om iets te drinken of te eten. Tot in Lemmer, een oude vissersplaats aan het IJsselmeer met dan weer een zeer ruim aanbod van gezellige terrasjes aan het water.
Van Lemmer naar Oudemirdum gaat het eerst een eind langs het IJsselmeer. Met mooie vergezichten over het water, volgen we een eind de Zuiderzee(fiets)route. Wanneer we de route verlaten is dat om het bos in te duiken, een kronkelend, gebetonneerd fietspad. Te smal als we tegenliggers ontmoeten. Maar oh zo mooi en rustig.
In Oudemirdum, 20 km na Lemmer, zijn er opnieuw enkele uitnodigende horecazaken. We logeren echter in Rijs, 3 km verder. We hebben afgesproken met de routemakers van deze rondjes. Louter toeval dat we samen met hen aan het Rondje Friesland begonnen op dezelfde dag.
Hotel Jans is een leuk 3* familiehotel waar de gasten in het restaurant een 3-gangen-diner wordt aangeboden. De fietsen kunnen in een ruime fietsstalling waar ook de batterijen kunnen opgeladen worden. Er is een lift. We logeren op de tweede verdieping. De kamer heeft wifi, televisie mét Vlaamse televisiezenders, géén airco, géén koelkast, maar wel een terrasje en een mooi zicht op de tuin en het tuinterras waar enkel drankjes worden geschonken. Een mooie kamer met voltapijt, een salonnetje, een ruim bed met aparte matrassen , koffieservice en een comfortabele badkamer. Met douche , maar geen apart toilet. Het hotel heeft een gezellig restaurant. Het ontbijt is zeer behoorlijk. We beoordelen dit hotel als fietshotel met een 4/5.
beleving 4 – veiligheid 4 – makkelijk
Eens terug bij het IJsselmeer fietsen we benedendijks tot Hindenloopen met mooie weidse panorama’s over de polders. De lus naar Stavoren hebben we niet gefietst omdat we dit twee jaar eerder deden tijdens het fietsen van de LF Zuiderzeeroute. Van Hindeloopen tot Workum is het maar enkele kilometers langs de Zuiderzee(fiets)route. Onze routemakers wilden ons het ‘Huis op z’n kop’ tonen en dus trokken we even de velden in langs een smal grintpad. Van Workum tot Gaast is het fietsen door typisch Friese landschappen, akkers en weilanden met vooral die typisch Friese boerderijen.
Vanaf Gaast wordt onze fietsrust fel verstoord door auto’s op de weg. Dat gaat zo tot Zürich, Surch zeggen de Friezen. Vanaf Zürich mogen we kilometers op de schuine dijk fietsen, met felle tegenwind tot in Harlingen. Heel bijzonder zo dichtbij de Waddenzee. Terwijl we een foto nemen van de Stenen Man, het oudste standbeeld van Nederland (1576) en een Nederlander in het Engels vertellen wat het verhaal achter het standbeeld is (gênant hé) komen Hetty en Eric (De Drentse Fietsers) nog net op de valreep goeiedag zeggen. Ze logeren ook in Harlingen, maar morgen trekken wij landinwaarts naar Leeuwarden en gaan zij zeewaarts met de boot naar de Wadden.
Hotel Zeezicht is een wat verouderd 3* familiehotel. We logeren op de 1ste verdieping in een standaad kamer. Lees ‘basic’. De fietsen kunnen in een ruime fietsstalling op 100 meter van het hotel in een garage enkele straten verder waar ook de batterijen kunnen opgeladen worden. Er is geen lift in het hotel. De kamer heeft wifi, televisie mét Vlaamse televisiezenders, wél een koelkast, géén airco, geen terrasje en geen mooi uitzicht. Een kleinere kamer met een laminaat vloer, een ruim bed met een halfharde dubbele matras, dat nagenoeg de hele kamer vult, koffieservice en een kleine badkamer met douche en toilet. Het hotel heeft een gezellig restaurant. Het ontbijt is behoorlijk, maar duur. We beoordelen dit hotel als fietshotel met een 3/5.
beleving 3 – veiligheid 5 – makkelijk
Na het uitrijden van Harlingen via de terminal van de veerdienst Terschelling en Vlieland volgen we eerst een saai traject langs een breed fietspad parallel aan de autoweg. Verrassend aangenaam vinden we onze pauze in Firdgum waar eerst de losse kerktoren en iets verder het erfgoedmuseum onze aandacht trekken. We kunnen er (eindelijk) koffie drinken en wagen ons aan een bezoekje. De vrijwilligster vertelt ons het verhaal achter het initiatief en leidt ons kosteloos rond in het ‘heemkundig museum’. Vanaf dan wordt het opnieuw een boeiend fietsavontuur langs smalle fietspaden dwars door de Friese velden.
Terug bij de Waddenzee kunnen we even over de dijk kijken naar dit prachtig natuurgebied, maar fietsen moeten we beneden aan de dijk, binnendijks. We volgen grote delen van de EV12 (EuroVelo 12), de Noordzeefietsroute. Dit is een beroemde Europese langeafstandsfietsroute die helemaal rond de Noordzee loopt. Maar we willen naar Leeuwarden en kiezen voor de laatste kilometers ons eigen pad. Het binnenrijden van de stad langs het Leeuwarder bos is heel mooi en afwisselend. Met een hotel in het hart van de stad belooft het een fijne rustdag te worden.
Fletcher Hotel-Paleis Stadhouderlijk Hof ligt centraal in de stad. Een pluspunt dus. Anderzijds heeft het hotel géén eigen veilige fietsberging. Fietsen kunnen enkel aan de voorkant van het hotel dus verwijst men ons naar een stedelijke fietsstalling op 10 meter die …. op zondag gesloten is en dus kan je je fiets op zondag niet plaatsen of halen. We logeren op de derde verdieping van een uitbreiding van het oorspronkelijke paleis dat via de begane grond enkel bereikbaar is via kleine trappen waardoor de bagagekar die uitnodigend aan de hoteldeur staat nauwelijks bruikbaar is. Nochtans wist het hotel lang op voorhand dat we al fietsend naar het hotel kwamen en dus met een reeks fietstassen moeten sleuren. Er is wel een lift in deze hotelvleugel. De kamer heeft wifi, televisie mét Vlaamse televisiezenders, géén airco, géén koelkast, veel licht, maar geen terras, wél een mooi uitzicht op een stedelijk pleintje. Een ruime kamer met voltapijt, een ruim bed met zachte matras, koffieservice en een bescheiden badkamer. Met douche en het toilet naast de douche. Het hotel heeft een schitterend restaurant en het ontbijt is navenant. We beoordelen dit (fiets)hotel met een 3/5, toch wat teleurstellend voor deze hotelketen.
beleving 3 – veiligheid 5 – makkelijk
Van Leeuwarden terug naar de Waddenzee en het parcours van het Rondje Friesland. We volgen tot voorbij Stiens hetzelfde pad als tijdens de rit naar Leeuwarden, ons eigen pad, want ‘Rondje Friesland’ maakt geen ommetje naar de provinciehoofdstad. Een groot deel gaat opnieuw door het mooie Leeuwarder bos en verder over een voormalige spoorlijn, altijd leuk om te fietsen.
Bij de zeedijk gaan we een kijkje nemen naar het ‘Kweldercentrum Noaderleech’ en volgen we daarna kilometers lang het mooie fietspad langs de dijk, weliswaar zonder zicht op de kwelders. Jammer.
Gelukkig wordt het soms eentonige traject langs de dijk afgewisseld met enkele interessante plekken zoals het ‘Gemaal De Heining’; de uitkijktoren op ‘Het Lage Noorden’ en de ‘Dijktempel’, een kunstwerk van Ids Willemsma.
Via enkele terpendorpjes die wat meer inlands liggen, komen we uit bij het terpendorpje Holwerd. Ons fietshotel heeft geen restaurant. We zijn dus verplicht na de douche nog wat verder te fietsen. Zo komen we bij de langste pier van Europa, 2km diep de zee in. Op het einde van de pier, bij de veerhaven waar je kan inschepen naar Ameland, is een restaurant waar ook de klanten van de veerdienst graag gebruik van maken.
Fietshotel Zee van Tijd of is het een B&B? Een logies met een self-check-in want er is geen receptie. Het ontbijt bestel je via een whatsapp. De fietsstalling is in het voormalige restaurant dat pas in 2025 werd gesloten (de keuken staat er nog). Het is moeilijk toegankelijk via een smal steegje, een zijdeurtje en een afstapje. Voor de e-bikes vinden we stopcontacten onder de mooie houten banken. We reserveerden een LoftSuite en kregen er een op de tweede verdieping. Er is geen lift, maar dat werd bij de reserveringsbevestiging meegegeven. De kamer heeft wifi, televisie mét Vlaamse televisiezenders, géén airco, veel licht, maar geen terras en een uitzicht op de daken van de buren. Een zeer ruime kamer met een laminaatvloer, een ruim bed met zachte matras, een ligbad ín de slaapkamer en een mooie badkamer met douche. Er is géén koelkastje op de kamer, wél een afzonderlijk toilet. De koffieservice is in de gemeenschappelijke koffiekamer. Het hotel heeft géén restaurant. Het dichtstbijzijnde restaurant ligt op 3 km. Het ontbijt is ruim voldoende. We beoordelen dit (fiets)hotel met een 4/5.
beleving 3 – veiligheid 5 – makkelijk
Het fietsen langs de dijk gaat over een mooi pad, maar wanneer je enkel de landkant ziet, wordt het toch wat eentonig. Gelukkig was er af en toe wat afwisseling met leuke paden door het veld, schaapjes op de bermen, nog enkele terpdorpjes in Friesland en de afsluitdijk van het Lauwersmeer.
En zo kwamen we in de provincie Groningen terecht, in het Nationaal Park Lauwersmeer. Het kerkje van Hornhuizen had een uitdagend torentje dat ik niet kon laten om te beklimmen. Uitdagend zeker met eerst een zeer smalle stenen trap en hogerop houten trappen in het houten deel van de toren.
Gekke dorpsnamen ook, maar die van Pieterburen wilden we niet missen. Want hier start het Pieterpad naar de Sint-Pietersberg in Maastricht. Wij draaiden opnieuw richting Waddenzee, met volle tegenwind. Nog kilometers over de dijk, maar dit keer aan de zeekant. Het water staat dan wel ver, maar het kwelderlandschap is wel zeer mooi. Tot we in Noordpolderzijl de dijk verlaten en na een leuk gesprek met twee fietsers de veldpaden naar Uithuizen volgen waar de wind wat geremd wordt door huizen, boederijen en bomen.
Hotel Eckhardt Uithuizen is een uniek hotel zeggen ze zelf. Uniek is het want er is geen ontbijt en geen restaurant. Dus eerder een Pension, zelfs nog geen B&B. Ontbijten kunnen we bij de bakker om de hoek, dineren in een bescheiden restaurantje in de buurt. Een logies zonder receptie of personeel. De fietsstalling is een tuinhuis in de patio die met onze twee fietsen volledig gevuld is. Geen elektrische aansluiting en dus moeten de batterijen opgeladen worden op de kleine kamer. We kregen een kamer op de eerste verdieping. Er is een liftje. De kamer heeft wifi, televisie mét Vlaamse televisiezenders, géén airco, een balkonnetje en een uitzicht op straat. Een kleine kamer waar we met moeite onze fietstassen een plaats kunnen geven, met voltapijt, een twin-bed, een kleine badkamer met douche achter een douchegordijn en een toilet. Er staat een goede maar nogal luidruchtige koelkast op de kamer en er is koffieservice. We beoordelen dit (fiets)hotel met een 2,5/5.
beleving 4 – veiligheid 5 – makkelijk
Uithuizen verlaten we langs smalle veldwegels. Omdat het nog even noordoostwaarts gaat, moeten we nog kort de tegenwind trotseren. Tot bij de Noordkaap, het meest noordelijke punt van landelijk Nederland. Vanaf daar krijgen we al zijwind als we opnieuw over de dijk scheren. Op advies van twee locals doen we dat vanaf de bovendijk met zicht op land, vooral industrie, en water terzelfdertijd.
Spijk is een heel mooi dorpje waar we kunnen picknicken en vandaar gaat het naar de oever van de Eems die we ook bovendijks kunnen fietsen tot Delfzijl. De haven van Delfzijl is de belangrijkste van noord Nederland. Zoekend naar informatie over het verdwenen dorp Weiwerd kwam een vroegere bewoner op z’n bromfiets ons vertellen waar hij tot 50 jaar geleden woonde. Alle woningen moesten weg, maar haven of industrie is er nog steeds niet. Het verhaal van het Antwerpse Doel. Waar huizen stonden en straten waren, staan nu haagjes. Er verdwenen in totaal drie dorpen. Wat verderop ligt, letterlijk tegen de dijk aan, het kerkhof van het verdwenen dorp Oterdum. Met deze wetenschap dat mens en natuur overal moeten wijken voor zware industrie en groot kapitaal, komen we via de dijk van de Eems in Termunterzijl.
Hotel Termunterzijl is een hotel met lodges, kamers met een buitendeur op de begane grond. Het groot voordeel is dat je met de fiets tot aan de kamerdeur kunt en de fietstassen rechtstreeks in de kamer kunt plaatsen. Geen gedoe met trappen of liften. Een logies met receptie en ontvangst door de eigenares zelf. De fietsstalling is een ‘schuurtje’ (een metalen garage) om de hoek op het eigen terrein. Maar er zijn géén stopcontacten voor e-bikes en dus moeten de batterijen opgeladen worden op de kamer. De kamer heeft wifi, televisie zonder (voor het eerst!) Vlaamse televisiezenders, ook vruchteloos de aansluiting via HDMI geprobeerd op de eigen computer, wél airco en ramen met een haagje voor, die uitkijken op de straat. Een kamer, voldoende ruim, met laminaat, een twin-bed met goede matrassen, een relatief kleine badkamer met een open regendouche en een toilet naast de douche. Géén ligbad, géén koelkastje, géén minibar, wél koffieservice. Een ontbijt (in shiften) met voldoende variatie, maar pover in aanbod (laatste shift) en kwaliteit (slappe koeken die lijken uit de supermarkt te komen). We beoordelen dit (fiets)hotel met een 3,5/5.
beleving 5 – veiligheid 5 – makkelijk
Nog wat kilometers langs de Dollard-dijk met onderweg twee plaatsen om even stil (bij) te staan: de Batterij Fiemel en een uitkijkmuur waar we zeehondjes kunnen spotten. En die waren er; we telden er zeker 25.
Bij Nieuwe Statenzijl, de laatste uitwateringssluis rond het Natuurgebied van de Dollard, verlaten we de Dollard langs een smal dijkpad langs de Westerwoldee Aa. De dorpen zoals Bad Nieuweschans zijn hier minder mooi, minder net, minder gezellig. Is dit omdat we nu vlakbij de Duitse grens fietsen?
Dat we in een grensgebied fietsen is te merken aan de namen van de dorpen die eindigen op -schans. Een schans is een oud, tijdelijk of kleiner verdedigingswerk dat meestal bestaat uit opgeworpen aarden wallen en grachten, vaak in een vier-, vijf- of zeshoekige stervorm met bastions. Ook de gemeentenamen met -wolde kunnen hierop wijzen. Wolde staat voor grote bossen of woud die kenmerkend zijn voor sommige grensgebieden. Mooie huizen ook langs een zeer mooie lange dreef. We fietsen een stuk op de grens met Duitsland over een vroeger smal smokkelaarspad voor we in de vesting van Bourtange arriveren. Een historische plek om te overnachten.
Hotel Vesting Bourtange is niet echt een hotel, maar een charmant logies binnen de vesting Bourtange. Het onthaal ligt buiten de vesting bij het onthaalcentrum dat heel beperkt open is. Buiten de openingsuren vind je de sleutel in een sleutelkastje waarvan de code vooraf wordt opgestuurd. De kamers liggen in panden aan de buitenrand van het marktpleintje waar ook twee horecazaken liggen waar je kunt avondeten. Wij kregen kamer nr. 8 toegewezen, onder het dak op de eerste verdieping. We kunnen met de fiets tot de voordeur rijden, maar moeten dan onze fietstassen via een trapje naar de kamer brengen. Het hotel heeft géén veilige fietsberging. Fietsen kunnen aan de voorkant van de kamer aan een fietsrek vastgemaakt worden, maar ze staan wel buiten. En de battijeren opladen moet ook op de kamer gebeuren. De kamer heeft wifi, televisie mét Vlaamse televisiezenders, géén airco, wél een koelkast, geen terras, maar een mooi uitzicht op de huizen van de vesting. Een ruime kamer met laminaat, een ruim bed met een stevige matras, koffieservice en een bescheiden badkamer. Met douche in het ligbad achter een douchegordijn en met het toilet op de badkamer. Het ontbijt wordt aangeboden in hetzelfde pandje, maar langs een andere deur die enkel via de buitenkant bereikbaar is. Geen ontbijtbuffet, geen vrije keuze dus, maar wel voldoende. We beoordelen dit (fiets)hotel met een 3,5/5.
beleving 4 – veiligheid 5 – makkelijk
Er zijn tijdens deze rit opvallend meer onverharde fietspaden en veel bos en bomen. En zeer veel wietplantages (hennep). Volgens een lokale uitleg dient de productie voor de kledingindustrie en om te verwerken in isolatiemateriaal.
We fietsen zuidwaarts naar het meest zuidelijke puntje van de provincie Groningen, Ter Apel. We kregen de tip om zeker langs het klooster te gaan. Het ligt op onze route, we hebben voldoende tijd om het te bezoeken en het is middag, tijd voor een kleine lunch. Perfecte timing.
We fietsen naar Stadskanaal en dat gebeurt als vanzelfsprekend vooral langs kanalen, soms langs een rustig oeverpad, soms moet je de weg delen met auto’s. Maar heel even lijkt het mis te lopen wanneer we door een gemaaid veld moeten. Er ligt wel degelijk een pad onder het maaisel maar heel vanzelfsprekend is dit niet. Toch volgen we het ‘rechte’ (juiste) pad.
City Hotel Stadskanaal is een 4* hotel vlakbij het centrum van de gemeente. De fietsen kunnen in de autogarage. Er zijn geen fietsfaciliteiten. Geen voorbehouden plek, geen mogelijkheid om de fiets vast te leggen en geen oplaadmogelijkheid voor de e-bikes. We kregen een kamer op de vijfde verdieping. Er is een lift. De kamer heeft wifi, televisie mét Vlaamse televisiezenders en een balkon, maar géén airco. Een ruime kamer met voltapijt, een twin-bed, een ruime badkamer met douche in het ligbad achter een douchescherm en een toilet. Er staat een koelkast op de kamer en er is koffieservice. Het hotel heeft een restaurant en het ontbijt is degelijk. We beoordelen dit (fiets)hotel met een 3,5/5.
beleving 4 – veiligheid 5 – makkelijk
We verlaten de stad Stadskanaal uiteraard langs een kanaal, maar over een abominabel fietspad vol slechte herstellingen. Veel lange en rechte stukken in dit eerste deel waarbij de belangrijkste afwisseling het wisselen van de oever is. Gemeentenamen en straatnamen toveren een glimlach op ons gezicht want ze bevestigen de eentonigheid van de route of voorspellen zelfs het weer.
De tweede helft van de rit is verrassend afwisselend, boeiend, langs soms heel smalle fietspaden door het veld of langs het bos. Prachtig rond het Zuidlaardermeer en het Hoornsemeer.
We zijn niet tot in het centrum van de stad Groningen gereden want dat deden we eerder al bij het fietsen van het Rondje Drenthe (2020). De stad Groningen ligt dan ook op de grens van de provincies Groningen en Drenthe.
Flonk Hotel Groningen is 4*hotel met een indrukwekkend vooraanzicht. Het hotel heeft een ruime, overdekte, verlichte maar niet afgesloten fietsstalling. We kregen een kamer op de tweede verdieping. Er is een lift. Alle kamers geven uit op een open hall. Lawaaimakers of feestvierders kunnen makkelijk de nachtrust verstoren, zeker als de hotelmanager niet ingrijpt. De kamer heeft wifi, televisie mét Vlaamse televisiezenders, airco, maar geen terras en een pover uitzicht (omdat het maar de tweede verdieping is) op het dak van het restaurant en het omliggende water. Een standaardkamer met voltapijt, een ruim bed met halfharde matras, koffieservice, geen koelkastje en een comfotabele, maar niet al te ruime badkamer. Met douche én toilet naast de douche. Het hotel heeft een mooi restaurant en het ontbijt is ruim voldoende. We beoordelen dit (fiets)hotel met een 3,8/5.
beleving 5 – veiligheid 5 – makkelijk
Wat is ook Noord-Nederland een prachtig fietsgebied. Vanaf Groningen Zuid gaat het meteen over mooie fietspaden afwisselend door bosrijk gebied, weidse velden, rond het Leekstermeergebied, over een ‘doorfietsroute’ (fietssnelweg), brede fietspaden waar sporadisch ook een auto komt.
We komen terug bij het ‘Rondje Friesland’ bij het 3-provinciën-kruispunt: Groningen-Friesland-Drenthe. De grenspaal is moeilijk te vinden want staat wat van de straat weg in een akker vlakbij een woonhuis. Het gelijknamige restaurant met annex camping is dan weer makkelijker te vinden. Ik geniet er van een Drentse Sandwich want even weet ik niet in welke provincie we nu zijn.
Veenhuizen en het Fochteloërveen, in de kop van Drenthe, herkennen we dan weer van het fietsen van Rondje Drenthe (2020). Bijzonder mooi is het om hier te fietsen. En ook Appelscha kennen we van het vorige rondje, maar dan zijn we wel terug in Friesland.
B&B Appelscha ligt net buiten het dorp. Een logies zonder receptie of personeel noch eigen website. Een beetje verouderd. We hebben contact met de uitbaters via whatsapp. We vinden de sleutel op de aangewezen plaats en bevestigen dat we ‘ingecheckt’ zijn. Voor de fietsen is er in de tuin een open, overdekte fietsberging met mogelijkheid om de batterijen op te laden. We kregen kamer nr. 1 aangewezen op de begane grond. Makkelijk dus om de fietstassen naar de kamer te brengen. De kamer heeft uitzicht op de voortuin, wifi, televisie zónder Vlaamse televisiezenders en géén airco. Een heel ruime kamer met zetels, tafel en stoelen, met laminaat, een dubbelbed, een kleine badkamer met douche achter een douchescherm en een toilet. Er is een honestybar met een goedgevulde koelkast, een microgolfoven en er is koffieservice. Dineren moeten we in een van de restaurants in het dorp op minder dan 2 km van de b&b. Onze ontbijtwensen moeten we vooraf mailen. Het ontbijt, basic maar voldoende, wordt op de afgesproken tijd aan de deur bezorgd. Ontbijten gebeurt aan de tafel in de kamer. De b&b staat in juli 2026 te koop. Hopelijk wil iemand deze leuke b&b overnemen. We beoordelen dit (fiets)hotel met een 3,8/5.
beleving 5 – veiligheid 5 – makkelijk
Hoe mooi kan deze laatste etappe beginnen door al meteen het Drents-Friese Wold in te fietsen. Een prachtig natuurgebied dat nóg mooier moet zijn in het voorjaar als de heide bloeit en de bremstruiken geel kleuren.
We fietsen ‘Rondje Friesland’ maar flirten regelmatig met het ‘Rondje Drenthe’ .
Wolvega ligt in de vallei van de Linde. Wat zijn ook die laatste kilometers uitermate mooi. Ik weet, ik gebruik superlatieven, maar eerlijk die zijn volkomen terecht. De combinatie van die mooie fietspaden, het prachtige decor en het mooie weer brengen me in extase.
En terug in Wolvega gaan we nog een nacht logeren in het hotel Van der Valk. En dit hotel heeft de perfecte fietsstalling. Met een elektrische rolpoort, beveiligd met de badge van de kamer, ruim, verlicht, met beugels om de fiets vast te maken en bij elke standplaats een stopcontact. ‘Nederland is mooi!’ zingt Brigitte Kaandorp, en ze heeft verdomd gelijk!
