PLUSPUNTEN
- De stad Maastricht is een uitnodigend hoogtepunt
- De Jekervallei
- De mergelgroeve van Kanne
- Het fort van Eben-Emael
Eijsden is plaats waar de Maas Nederland binnenstroomt en destijds de tv-serie "Dagboek van een Hersdershond" (1978) is opgenomen.
De Maasfietsroute tussen Eijsden en Maastricht brengt ons langs mooie plaatsen in het zicht van deze snelstromende rivier.
Ook de binnenstad van Maastricht ligt op de route, met zijn kerken en zijn vele terrassen en restaurants aan de altijd gezellige pleinen.
Alsof dat nog niet genoeg is, ontdekken we ook de diepgroene natuur vlak over de Belgische grens waar een bezoek aan de Mergelgroeven van Kanne en/of het Fort van Eben Emael zeker moet overwogen worden.
Raadpleeg ook de link naar Komoot verder op deze pagina met nog meer informatie over de belangrijkste bezienswaardigheden onderweg.
Bron: Visit Zuid-Limburg (NL)
De afstand maakt dat deze fietstocht geen fietstocht is die je absoluut moet gefietst hebben of waarvoor je een lange verplaatsing wilt doen. Het traject van Eijsden naar Maastricht boeit niet echt ook al fiets je over een mooi fietspad dat parallel loopt met een drukke autoweg.
Maastricht is dan weer een stad om te verkennen. Een "place to be" of beter missschien "to come back". Ook tijdens de terugweg naar Eijsden is het volop genieten. Genieten van het rustige fietspad, van de mooie flanken met druivenstokken én van de geweldige afdaling naar het Albertkanaal en de Maas. Echte liefhebbers zullen misschien ook kunnen genieten van de klim die de afdaling voorafgaat.
Zoek je de betekenis van de sterretjes?
Je vindt de uitleg bij de informatie over de fietsblog op de homepagina.
Wij kozen als startpunt Hotel Le Bonheur in Eijsden (QPF5+7M Eijsden, Nederland) om deze korte rit te combineren met een fietstocht naar en door de Voerstreek. Starten kan natuurlijk ook bij Sint-Christinakerk aan Het Vroenhof zoals aangegeven door Visit Zuid-Limburg (QPG2+WP Eijsden, Nederland). Starten kan uiteraard ook in Maastricht of vanaf elke andere locatie op deze lusvormige route.
Eijsden is een van de dorpjes waar de Cramignon wordt gedanst. Het is een traditionele reidans waarbij de dansers elkaars hand vasthouden. De dansende mensen trekken huppelend en zigzaggend door de straten, terwijl de harmonie vrolijke Cramignonmuziek speelt. De naam ‘Cramignon’ staat voor zowel de muziek, de liederen, als de dans en in Eijsden ook voor het veerbootje op de Maas dat ons straks weer in Eijsden zal afzetten. De beeldengroep bij Het Vroenhof is gemaakt door kunstenares Vera de Haas.
We fietsen voorbij de voormalige ENCI (Eerste Nederlandse Cement Industrie)-fabriek, een grote cementfabriek in Maastricht die op 1 juli 1926 werd opgericht. De fabriek won decennialang kalksteen en mergel uit de Sint-Pietersberg voor de productie van cement. Na 94 jaar kwam er in juni 2020 een definitief einde aan de cementproductie op deze locatie.
Wanneer we ook bij het imposante Provinciehuis van het Nederlandse Limburg voorbijkomen, weten we met zekerheid dat we in Maastricht zijn.
Maastricht is van groot belang door haar historische status als een van de oudste steden van Nederland, haar sleutelrol bij de oprichting van de Europese Unie via het Verdrag van Maastricht uit 1992 en haar unieke positie als internationale kennis- en cultuurstad in het zuiden van Nederland.
Maastricht is ooit ontstaan als Romeinse vesting en oversteekplaats bij de Maas (Mosa Trajectum). De stad telt na Amsterdam de meeste rijksmonumenten van Nederland, waaronder de Sint-Servaasbasiliek en de Helpoort. Maastricht is bekend om haar specifieke Limburgse gastvrijheid, cultuur en culinaire tradities.
Het Verdrag van Maastricht legde in 1992 de basis voor de Europese Unie en de invoering van de Europese munt. De stad fungeert als een sterk economisch en innovatief knooppunt op het snijvlak van Nederland, België en Duitsland.
Een mooi fietspad langs de Jeker voert ons uit de stad. De Mergelweg is een pad tussen de Jeker en de Sint-Pietersberg. Vanaf dit pad krijgen we een mooi uitzicht op de Apostelhoeve en haar wijngaarden aan de overkant van de rivier. Sinds 1970 staan er terug wijnstokken op de zuidhellingen van het Jekerdal. De Apostelhoeve is één van Limburgs mooiste plekjes bovenop de Louwberg en één van de oudste en grootste wijndomeinen van Nederland. We kunnen er alleen naar kijken, met de avondzon achter de heuvel.
Bij grenspaal nr.63 steken we de grens over naar het Belgisch Limburgse Kanne. Kanne is een pittoresk grensdorp bekend om zijn mergelgroeven en zeker ook om het prachtige wandel- en fietslandschap vlak bij de Nederlandse grens tussen de Jeker en het Albertkanaal. Hier in Kanne start, of zo je wilt eindigt, ook de Taalgrensroute, een fietsroute langs de taalgrens tot in het West-Vlaamse Heuvelland, ongeveer 430 km verder.
Wij fietsen naar een ander grensmonument, het Fort van Eben Emael, dat de Belgische grens moest verdedigen tegen een inval van de Duitsers. Maar dat is in 1940 helemaal anders verlopen. Terug naar Eijsden fietsen we eerst via de brug van Lanaye over het Albertkanaal en dan via het beloofde Cramignon-pontje naar Hotel Le Bonheur. De grenspaal nr.47 op de rechteroever van de Maas vertelt ons dat we opnieuw in Nederland zijn.
Fort Eben-Emael is een voormalig militair verdedigingswerk dat deel uitmaakte van de buitenste oostelijk gelegen fortengordel rond Luik, gebouwd in het interbellum. Dit uniek gelegen en uitstekend bewapend sperfort, met zeventien ondergronds met elkaar verbonden bunkers beschouwde men destijds als oninneembaar.
Het Fort Eben-Emael maakte als belangrijke schakel in de Fortengordel rond Luik en de Belgische voorverdediging, naast de KW-stelling en de Stelling van Antwerpen, tot 1940 deel uit van de Belgische verdediging tegen een militaire dreiging uit het oosten.
De praktijk toonde dat de hoge Belgische verwachtingen van het fort onterecht waren. Op 10 mei 1940 slaagden 86 goed geoefende Duitse Fallschirmjäger erin door verrassing, snelheid en innovatieve militaire technieken (gebruik van zweefvliegtuigen en toepassing van een nieuw wapen: de holle lading) om in een “dode hoek” (namelijk boven op het fort) te landen en de eerste dag een gedeelte van het geschut van het fort in vijftien minuten uit te schakelen. Na anderhalve dag belegering moest het fort (1200 manschappen) capituleren. De bruggen van Vroenhoven en Veldwezelt vielen onbeschadigd in Duitse handen.
De slag om het Fort Eben-Emael gaf het startsein voor de Achttiendaagse Veldtocht en ruimer gezien de Slag om Frankrijk (van Duitse zijde Fall Gelb en Fall Rot genoemd). Op 22 juni 1940, na amper zes weken strijd, leidde dit tot de capitulatie van Frankrijk. In de militaire literatuur spreekt men van “de meidagen van ’40”.
Bron: Wikipedia, geraadpleegd op 6 augustus 2026.
De Mergelgroeve van Kanne, ook wel Grotten van Kanne of Groeve Avergat, is een Limburgse mergelgroeve in de Belgische gemeente Riemst. De ondergrondse groeve ligt ten zuidwesten van Kanne aan de rand van het dorp ten westen van het Albertkanaal aan de straat Avergat.
De groeve heeft een oppervlakte van ongeveer 30 hectare en een gangenstelsel met een lengte van ongeveer zestien kilometer, met gangen die op sommige plekken meer dan acht meter hoog zijn. In de groeve heerst er de hele jaar door de zelfde constante temperatuur van 11-12 graden.
In de groeve bevindt men zich ongeveer 42 meter onder de grond met boven zich een gewelf van ongeveer 30 meter dik. Dit dak boven de gangen bestaat uit kalksteen, kiezel, zand en leem.
Het gangenstelsel is oorspronkelijk niet slechts een enkele groeve, maar drie groeves (Driesberg, Putberg en Grootberg) die met elkaar in verbinding staan.
De groeve wordt gebruikt als champignonkwekerij waar grotchampignons worden gekweekt en men laat er grottenbier rijpen. Ook is er in de groeve een bakker actief die er rijstevlaaien laat “rijpen”. In de groeve is er een museum met fossielen ingericht en er is ook een feestzaal (in restauratie). Daarnaast wordt de groeve gebruikt door vleermuizen als winterse verblijfplaats.
Bron: Wikipedia, geraadpleegd op 14 augustus 2026.
