PLUSPUNTEN
- Het Paul Delvaux Museum
- De stad Veurne
- De landelijke fietswegen
- De mooie polderlandschappen
- De Belgische westkust en de kunstwerken van Beaufort
In het museum van Paul Delvaux word je ondergedompeld in een wereld van dagdromen, gevuld met poëtische schilderijen van naakte vrouwen, neoklassieke architectuur en bijzondere treinen. Een bezoek aan dit museum is een unieke artistieke ervaring.
De fietstocht is een ware verkenning van culturele en natuurlijke schoonheid. De "Fietsroute Paul Delvaux en hinterland", is een tocht langs de Belgische kust en het hinterland. De route verbindt kunst met de duinen, het polderlandschap en Veurne. De route voert langs plaatsen die de kunstenaar inspireerden, zoals het station van Veurne, het strand van Sint-Idesbald en de typische rustige polderlandschappen.
Een schilderachtige tocht langs het jaagpad richting Veurne. Een route die je meeneemt langs historische plekken uit de Eerste Wereldoorlog, langs pittoreske polderdorpen, uitgestrekte golfvelden en door de Hoge Bleker, de hoogste duin van de Vlaamse kust, waar je geniet van het adembenemende uitzicht en de frisse zeelucht.
Deze fietsroute is een voormalige fietsroute van Westtoer.
Bron: RouteYou, FMK 148 Paul Delvauxroute in Veurne/Koksijde
Het thema van veel thematische fietsroutes is soms ver te zoeken. Ook hier zien we de kunstschilder Paul Delvaux niet meer terug tijdens het fietsen. Op één uitzondering na, zijn borstbeeld staat in het Sint-Walburgapark in Veurne. Een bezoek aan het Paul Delvaux museum is daarom zeker een aanrader. Nagenieten van de werken van Delavux kan daarna op de fiets in de mooie en hopelijk warme en windstille polders van het hinterland van Sint-Idesbald.
Hoewel Veurne dichtbij de startplaats ligt, is een pauze en misschien zelfs een wandeling in deze historische stad een volgende hoogtepunt van deze fietsroute aan de Belgische westkust.
De horecagelegenheden in de polders zijn schaars, maar heel af en toe worden we verrast, zoals in Wulpen waar 'Het Dorstige Hart' terecht kan in het café 'Wielrijdersrust' aan het kanaal Nieuwpoort-Duinkerke of het 'Estaminet De Peerdevisscher' vlakbij het Visserijmuseum in Oostduinkerke.
Zoek je de betekenis van de sterretjes?
Je vindt de uitleg bij de informatie over de fietsblog op de homepagina.
De tocht start aan het Paul Delvauxmuseum in Sint-Idesbald tenzij je met de trein tot in Veurne spoort. Gebruik dan de Plus Code " 3MC6+XR Veurne " in Google Maps om je tot op de Markt in Veurne te loodsen.
Het PAUL DELVAUX MUSEUM in St. Idesbald toont op meer dan 1.000 m2 de grootste verzameling ter wereld van deze internationaal befaamde kunstenaar.
Het museum nodigt u uit om kennis te maken met zijn schilderijen, aquarellen, tekeningen, schetsboeken en etsen.
De tentoonstelling Van verschillen naar overeenkomsten brengt Paul Delvaux en Henri-Victor Wolvens, twee grote schilders uit de XXste eeuw, samen. Uit het samenspel van hun werken ontvouwt zich een poëtische wandeling langs de thema’s die hen verbinden: de menselijke figuur, de Noordzee, kleine stations op het platteland, … Motieven die tot leven komen in een verfijnde combinatie van dromerige poëzie en gesublimeerd realisme. Twee kunstenaars, elk met hun eigen gevoeligheid – een fascinerende ontmoeting die u beslist niet mag missen.
Bron: Paul Delvaux Museum
We fietsen van Sint-Idesbald naar Veurne langs plattelandswegen en een heel kort stukje langs het kanaal Plassendale-Duinkerke. Waar we de Europalaan kruisen, ligt links van ons ook het Vaubanpark. Dit park bevindt zich op de plaats waar ooit de Vaubanvestingen stonden ter verdediging van de stad Veurne. Vanuit de lucht nog herkenbaar, maar vanaf de grond is dit een park en een speelterrein voor kinderen. Het Sint-Walburgapark bekoort ons meer. Het park, waarin een borstbeeld van Paul Delvaux staat, biedt een mooi decor met de kerk, het paviljoen en het meer, onder een schaduwrijke boom. In de 10de eeuw kwamen de relieken van de Heilige Walburga naar de kerk die dan ook de naam van de heilige aannam.
De indrukken van de Markt nemen we op vanaf een terrasje. Vlakbij staat het Spaans Paviljoen dat werd gebouwd in de loop van de 15de eeuw als stadhuis, een functie die het in 1586 verloor. Daarna werd het gebruikt als herberg, stadsmagazijn en verblijfplaats van de Spaanse troepen. De eveneens prominent aanwezige Sint-Niklaastoren is een imposante, middeleeuwse toren die ooit deel uitmaakte van een kerk die helaas niet meer bestaat. Deze klokkentoren, met zijn stoere bakstenen structuur en markante spits, staat trots in het hart van de stad.
In het kanaal, dat rond de stad de contouren van de vesting volgt, mondt ook de Bergenvaart uit. De Bergenvaart of de Calommegracht. De Fransen noemen het le Canal de la Colme want deze vaart verbindt Veurne met Noord-Frankrijk.
We fietsen hier in de nu rustige polders. Ooit lag dit gebied net achter het front van WO I. Heel bescheiden bij een haagje en een boompje, naast een akker staat een gedenkkruis van Joe English. Hier in Vinkem werd in juni 1917 (WO I) een tentenhospitaal opgericht. Het monumentje werd geplaatst in de nabijheid van dat voormalige militair hospitaal ‘L’Océan’ waar Joe English zelf overleden is op 31 augustus 1918. Deze Bruggeling met Ierse roots werd bekend door zijn ontwerp van de huldenzerkjes voor de gesneudelde Vlaamse studenten. Hier staat zijn eigen naam gebeiteld op zo’n gedenkkruis.
Een alleenstaand café (estaminet) herinnert aan de tijd van vroeger. Vroeger was een estaminet een gezellige, traditionele kroeg waar men bieren proefde, spelletjes speelde en praatte. Toen waren er nog geen televisies of computers.
Rond de Onze-Lieve-Vrouwhemelvaartkerk van Wulveringem ligt nog een kerkhof. Zowel de kerk als het kerkhof verdienen onze aandacht. Binnen in deze sfeervolle kerk liggen de grafstenen van enkele voormalige kasteelheren, hangen indrukwekkende schilderijen en staat een prachtig barok altaar uit 1663. Buiten op het kerkhof herinnert een bord ons eraan dat Emile Verhaeren (overleden in 1916 in Rouen), vóór hij in 1927 zijn wens in vervulling zag gaan en begraven werd langs de Schelde te Sint-Amands, hier op dit kerkhof begraven lag. Ook op dit kerkhof ligt jonkheer Arthur Merghelynck begraven, een van de kasteelbewoners van het Kasteel Beauvoorde, tegenover de kerk.
Het kasteel is één van de best bewaarde geheimen in de Westhoek. Het 17de-eeuwse lusthof is omringd door een prachtig kasteelpark. In Kasteel Beauvoorde staat de tijd stil. Niet door magie, maar door de hand van wijlen jonkheer Arthur Merghelynck. Kasteel Beauvoorde werd in 1875 zijn tijdscapsule. Een plek waar hij de klok terugdraaide naar de 17de eeuw, toen volgens hem alles verfijnder, ordelijker en mooier was.
Wulveringem en Vinkem iets verderop fusioneerden in 1970. De naam van het nieuwe dorp was ‘Beauvoorde’, de naam die het kasteel al sinds 1573 heeft. Sinds de grote gemeentelijke fusies van 1977 behoren beide dorpen tot de stad Veurne. De voormalige gemeenteschool in Vinkem uit 1871 is beschermd als waardevol erfgoed. Het opvallende stenen brugje in Vinkem was de toegangsbrug tot de voormalige pastorie ’t Scheurvliet. Deze oude plaatsnaam verwijst naar het voormalig leenhof Scheurvliet. Nu is het gebouw een vakantiewoning.
Bij de pittoreske Millebrug volgen we het Lo-kanaal tot aan de Kortewildebrug. Omdat we in de Westhoek fietsen, achter het font van de Eerste Wereldoorlog, gaan we in Steenkerke op zoek naar de Belgische militaire begraafplaats. Er zijn nog negen graven met een heldenhuldezerk zoals deze oorspronkelijk door Joe English waren ontworpen. Het was ook hier dat Joe English oorspronkelijk begraven lag. De allereerste IJzerbedevaart vond hier in 1920 plaats.
Wulpen ligt achter de oude spoorwegberm Nieuwpoort-Diksmuide die een sleutelrol speelde tijdens de Eerste Wereldoorlog bij de Slag aan de IJzer. Dit is een plek waar we als fietsers ook niet kunnen voorbijrijden. Er is niet alleen het romantische plekje aan het Plassendale-Duinkerke-kanaal, hier staat nog een authentiek Vlaams café waar ‘wielrijders’ met ‘dorstige harten’ welkom zijn. We vragen aan de waardin of het ‘Wulps Blondje’ (een blond biertje) naar haar werd genoemd. Ze antwoord met een kwinkslag en zegt dat het blondje net is vertrokken. Hier word je bediend met humor.
De ‘Golf Ter Hille’ scheidt ons nog van de Oostduinkerkse zeehonden. Het kunstwerk met de rode zeehonden (getiteld ‘Pet Therapy’) is gemaakt door de Belgische kunstenaar William Sweetlove (Oostende, °1949). Net als zijn bekende rode pinguïns en andere felgekleurde dieren, vraagt Sweetlove met dit werk aandacht voor de klimaatverandering en de opwarming van de aarde. Oostduinkerke is ook het dorp van ‘de Peerdevisschers’ en het ‘Visserijmuseum.
De rit sluiten we af, met nog meer schoonheid, fietsend door het prachtige duingebied van de Doornpanne en de Hoge Blekker die met zijn 33 meter de hoogste duin is van de Belgische kust en met enkele mooie kunstwerken.
De onderwaterzetting van het front tussen de oude spoorwegberm en de IJzer teneinde de opmars van de Duitsers in oktober 1914 te stoppen, werd in Wulpen uitgedacht bij onderwijzer Van Marcke. Bij hem waren twee hoge officieren van het Belgische leger gekantonneerd. De onderwijzer wees hen op de talrijke onderwaterzettingen buiten de muren van de stad Nieuwpoort teneinde de stad te vrijwaren van oorlogsgeweld en bezetting door vreemde legers in de loop der eeuwen. Dit plan werd nadien uiteengezet op het hoofdkwartier van koning Albert I in Veurne. Karel Cogge, opzichter van de Noordwateringen van Veurne, werd er bij gehaald en hij tekende uit hoe dit gebied kon overstroomd worden. Schipper Hendrik Geeraert kwam nadien helpen door de sluizen van Nieuwpoort open te draaien. De onderwaterzetting duurde vier jaar en de Duitsers zijn nooit over de spoorwegberm geraakt.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de standerdmolen en de torenspits opgeblazen.
Bron: Wikipedia
